Hoofdstuk 8: hoe is het nu met…

Hoe is het nu met MNKE? Wat. Een. Avontuur.

Afgelopen maart vond ik mezelf terug bij een echte accountant met op zijn bureau een echte jaarrekening. Een uurtje later nam ik echte sleutels in ontvangst van een echt kantoor. Samen met mijn gloednieuwe, supergoede stagiair. Veel tijd om daar bij stil te staan had ik niet: er moest (mocht!) gewerkt worden.

Dus dan nu maar even wel.

Te huur
Wist ik veel dat ik, toen ik in juni 2014 riep dat ik te huur was, geen seconde meer stil zou zitten. Integendeel: ik hoor mezelf nog zeggen dat ik ook gewoon horeca-ervaring heb en dus “prima achter een bar kan gaan staan als het met de klussen niet wil lopen” als antwoord op de vraag van een bezorgde vriendin of dit allemaal wel goed zou komen. En ik meende het. Ik ben nog nooit te beroerd geweest om te werken en de hypotheek moet worden overgemaakt; dan sta ik ook zeker open voor minder charmante werkzaamheden.

Als je met zo’n instelling dan van zo’n echte accountant hoort dat dit helegaar geen slechte omzet is voor een eenvrouwszaak in prille oprichting geeft dat een bijzonder gevoel. Misschien zelfs wel een beetje trots :).

Vallen, opstaan, doorgaan
Is dit dan één groot jubelverhaal? Nee hoor. Ik beloofde in juni mee te laten lezen met het reilen en zeilen van MNKE; daar horen ook de schaduwkanten bij. Want ik heb in de afgelopen maanden mezelf ook echt regelmatig afgevraagd waar ik in godsnaam mee bezig was. Teruggedacht aan de luxe van loondienst met pauze’s en gratis koffie.

Dat waren vooral de momenten dat ik dingen spannend vond (vrij vaak) of dat ik verdwaalde in administratieve doolhoven (nog vaker).

Want: de vrijheid is heerlijk. Ultiem om zelf alles te kunnen beslissen. om vrij te nemen als er vrij genomen moet worden, om aan niemand verantwoording af te hoeven leggen, om betaald in een joggingbroek met slaaphaar verhalen te kunnen schrijven. Maar die vrijheid komt tegen een prijs. Geen verantwoording af hoeven leggen betekent overal zelf verantwoordelijk voor zijn. Zelf alles kunnen beslissen komt neer op: inderdaad, zelf alles moeten beslissen. Over die joggingbroek heb ik het verder niet.

En dan de fuck ups. Want die waren er ook. Dingen die compleet niet gingen zoals ze waren bedoeld of verwacht. En dan een mea culpa, doorwerken tot 3.00u ‘s nachts, of gratis werk ter compensatie. En niemand om bij te klagen :).

Bij heel hard rennen hoort dat je ook hard kunt vallen. En wie hard durft te rennen, moet daarna ook op durven staan en verder durven gaan.

Nogmaals: Wat. Een. Avontuur
We schrijven bijna een jaar nadat ik riep “ik ben te huur”. Gerend, gevallen en opgestaan. Verdergegaan. En met zoveel plezier. Want ook met m’n gezicht op de keien geniet ik eigenlijk gewoon volop. Het is een ongekend avontuur.

En na dit bijna-jaar durf ik ook wel te zeggen dat er nu een heleboel staat. Ik mag ontzettend leuk werk doen voor mooie klanten. Krijg overal een kijkje in de keuken; heel waardevol en leerzaam. Ik word blij van wat ik mag maken, klanten zijn blij met wat ik maak. Waar iets mis gaat, maak ik het goed. Waar iets niet lekker loopt, zoek ik naar beter.

Vanaf 1 mei heb ik een kantoor in De Entrepreneur van waaruit ik en Kim-de-stagiaire bezig zijn met opdrachten voor MNKE, maar ook werken aan MoedersinGroningen.nl en ZwangerinGroningen.nl gaan lanceren in mei.

Ik ben nog lang niet klaar, ook. Dus dit is zeker niet het laatste hoofdstuk. Er is nog zoveel te doen en zoveel te leren.

Doodeng. En fantastisch tegelijk.

 

Oh: en mede mogelijk gemaakt door de niet aflatende steun van Marc, Lisanne, MoedersinGroningen.nl crew, Kim-de-Stagiaire, Eefke, alle online en offline supporters, de waardevolle referenten en alle MNKE klanten die zo snel zoveel vertrouwen toonden. DANK! 

old typewriter phone
Uitrusting voor op mijn nieuwe kantoor ;)

theFactor.e & MNKE

the factor eTheFactor.e: full service internetbureau uit Groningen met een vestiging in Amsterdam. Uiteraard volg ik ze al jaren; ze zijn een belangrijke speler in internetland.

En dat internetland, daar voel ik me nog steeds thuis. Dus toen ze bij theFactor.e vroegen of ik bij wilde dragen aan hun marketing, hoefde ik daar eigenlijk niet over na te denken. In de twee gesprekken die ik daar ter voorbereiding heb gevoerd werd me al snel duidelijk dat er pareltjes aan verhalen liggen. En daar houd ik van.

Met een groot en gedreven team, met klanten als Zwitserleven, Delta Lloyd, UMC Utrecht, Eriba en nog vele andere mooie namen en een kantoor-om-in-te-verdwalen zie ik er ontzettend naar uit aan de slag te gaan.

Vanaf morgen begint onze samenwerking officieel: om 9.00 schuif ik aan bij hun meeting. En ga ik aan de slag.

Zin in & wordt vervolgd!