Vertrouw niet op jezelf

In een verloren uurtje, toen ik eigenlijk allang had moeten slapen, schreef ik een column over kraamweekgeheimen voor ZwangerinGroningen.nl. Oftewel: vier dingen waarvan ik vond dat “men” ze me best hadden mogen vertellen voor De Grote Bevallingsshow begon. Ik vind columns schrijven leuk en het gaat me redelijk makkelijk af, dus een prima tijdverdrijf zo vlak voor dromenland.

Twijfel
De volgende dag herlas ik de column en twijfelde of ik het wel moest publiceren. Die check heb ik eigenlijk altijd met mezelf voordat ik iets online zet. Al jaren. En ook al heb ik inmiddels best veel verhalen online gezet en de ether in geslingerd, ik moet elke keer weer een drempel over. Helemaal als het gaat om persoonlijke verhalen en dit was een persoonlijk verhaal met nog best wat intieme details ook nog. Ik twijfelde. En wat niet veel mensen weten: ik twijfel altijd. Elk verhaal weer. Ik vind het zelden goed genoeg. Dus heb ik mezelf aangeleerd mijn twijfel te negeren en niet naar mijn eigen kritiek te luisteren. Ik publiceer gewoon. Niet zelden zeg ik zelfs hardop tegen mezelf: “kom op, gewoon doen, Mink. Zie je dan wel weer.”

7500 keer gelezen
Schermafbeelding 2015-06-01 om 22.05.57
Geen loze beslissing, deze keer. De betreffende column werd binnen het uur 100 keer gelezen. En toen dacht ik dat het misschien wel een goed gelezen verhaal zou worden. Ik had alleen niet het vermoeden dat het zó hard zou gaan. Het betreffende Facebookbericht heeft inmiddels meer dan 39.000 mensen bereikt (voor de marketeers onder ons: organisch bereik). Het is 7500 keer gelezen. Er zijn meer dan 60 reacties op geweest. 

Schermafbeelding 2015-06-01 om 22.04.52

Wat hebben we (wederom) geleerd, Minke?
Dat ik mijn grootste criticus ben. En dat dit niet altijd helemaal terecht is. Had ik naar mezelf geluisterd, had ik mezelf vertrouwd hierin, dan had deze column niet online gestaan.

Moet ik mezelf dan maar helemaal vrijwaren van kritiek? En helemaal niet meer op mezelf vertrouwen? Nee. Ik moet vertrouwen op het proces; dat ik tijdens het schrijven genoeg oplet. Dat ik met de zinnen die ik weghaal, toevoeg en herformuleer al genoeg zelfcensuur toepas, zodat het eindresultaat klopt en niet opnieuw aan dezelfde meetlat van kwaliteit gelegd hoeft te worden.

En, ach, dat is het ook niet helemaal, altijd. Soms is het gewoon angst. Aarzeling om persoonlijke zaken te delen met een publiek dat ik niet helemaal meer onder controle heb in volume en kwaliteit. En dat gaat ook niet altijd vlekkeloos; kop versus maaiveld is wachten op meer of minder onderbouwde kritiek. Daar heb ik ook maar aan te wennen.

Moraal
Moraal van het verhaal? Een belangrijke marketingles wat mij betreft: niet denken, maar doen. Voelen dat het klopt en het dan gewoon durven. Vraag jezelf: wat is het ergste dat er kan gebeuren? Een volledige flater sla je namelijk echt niet zomaar. En vraag jezelf ook: wat is het beste dat zou kunnen gebeuren? Voor je het weet heb je een hitje te pakken. Dus: experimenteer, doe, publiceer, kijk wat er gebeurt. En vertrouw niet op jezelf. Niet blind, in ieder geval.

 

 

Vaker zo’n verhaal? Schrijf je dan in voor de MNKE nieuwsbrief. Kom ik gewoon je mailbox binnen ;).

 

Het Grote Knuffel Verzamelpunt

Onder de douche. Ik weet niet waarom: ideeën komen toch vaak onder douche.

Vlak daarvoor zag ik een oproep van een Twitteraar met een gevonden knuffel. Het heeft altijd iets heel zieligs; zo’n verlaten pluche beest op straat. Nog veel zieliger voor het kind, natuurlijk. En daarmee de nachtmerrie van elke ouder. Knuffels horen bij hun kindereigenaar.

En terwijl ik mijn haar in de shampoo zette, bedacht ik dat het mooi zou zijn als er een centraal verzamelpunt zou zijn voor verloren knuffels. Bij mij op kantoor. Want dan zetten we het beestje op de foto, delen we het op www.MoedersinGroningen.nl en onze sociale media en maken we de kans een stuk groter dat het beestje terugkomt bij het rechtmatige eigenaartje.

Kinderen die een knuffel kwijt zijn, kunnen een signalement doorgeven en ook dat delen we dan.

Dus. Dat is er nu. Het Grote Knuffel Verzamelpunt Groningen. Zegt het voort, voor alle kinderen in Groningen en hun knuffels.

Check ook berichtgeving op Sikkom en Groningen Dichtbij.

Knuffel gevonden?

 

 

Een content kalender: houvast voor je marketing

Ik kan eigenlijk niet meer zonder: een content kalender. Ik werk er zelf mee voor MoedersinGroningen.nl en ZwangerinGroningen.nl, maar gebruik het ook heel veel voor klanten. Wat is het, wat kun je er mee en hoe maak je er zelf één?

Wat is een content kalender?

klokEen content kalender is een overzichtelijke verzameling van de content die je over een bepaalde periode wilt publiceren, weggezet in de tijd. Dat kan een maand zijn, drie maanden, zelfs langer.

Een goede content kalender houdt rekening met een aantal factoren. Allereerst natuurlijk de uiting zelf: wat ga je vertellen. Verder vind je terug wat het doel is van die boodschap, welke doelgroepen je er mee wilt aanspreken en welke kanalen je gebruikt om ze te bereiken. Ja; heel concreet dus!

En: zorg ervoor dat belangrijke momenten in die tijdsperiode ook worden benoemd. Feestdagen, vakanties en andere gebeurtenissen die voor jouw doelgroepen relevant zijn. Deze benoem je allemaal, dat maakt dat je sneller leuke inhakers bedenkt, maar vooral dat je kunt inspelen op de waan van de doelgroep.

Waarom zou je een content kalender maken?

Toegegeven: het opzetten van een content kalender kost even tijd. Je bent er al snel een paar uur mee bezig. Maar: je hebt daarmee wel voor een afgebakende periode inzichtelijk gemaakt wat je wanneer naar buiten gaat brengen. Dit heeft een paar voordelen:

1. Je borgt een stabiele en slimme stroom aan uitingen
Met een content kalender breng je structuur aan in wat je vertelt, wanneer, aan wie en hoe. Je zorgt ervoor dat jouw meelezers en meekijkers op gezette tijden in aanraking (kunnen) komen met wat jij wilt vertellen en ziet hierin niets over het hoofd. Er vallen geen stiltes meer omdat je druk bent met andere zaken, je hoeft niets meer op het laatste moment te bedenken en je voorkomt overlap in verschillende uitingen.

2. Je kunt vooruit werkenLAPTOP
Goede content maken kost tijd. Helemaal in de wat grotere organisaties ben je vaak veel van deze tijd kwijt met het verzamelen van alle benodigde input voor een artikel, blog of persbericht. Dit gaat niet alleen om de informatie, maar ook bijvoorbeeld om bijbehorende beelden. Met een content kalender zie je al ver van te voren wat je nodig hebt en kun je ook al benoemen van wie. Tip: maak ook een kolom “actiepunt” in je content kalender waar je het verzamelen van die input tijdig in kan plannen. Scheelt een hoop last minute stressmomentjes.

hootsuite_logoNog een tip: met tools als Hootsuite kun je Tweets van te voren inplannen. Facebook heeft deze functie van zichzelf. Maak je een á twee uurtjes kwaad en jouw social media uitingen staan voor een maand ingepland; hoef je niets meer te doen. Behalve natuurlijk de reacties in de gaten te houden en op de juiste momenten in te haken op actualiteit. Kleine kanttekening: er zijn voorbeelden van merken die de mist in gingen met hun ingeplande social media uitingen. Zorg dus altijd dat je wel paraat staat om in te kunnen grijpen en kies voor een neutrale toon en boodschap als je boodschappen inplant.

3. Je kunt makkelijker experimenteren en optimaliseren
Besluit je bij het opzetten van je content kalender om bijvoorbeeld elke week een blog te publiceren? Dan kun je na drie maanden eens kijken wat er gebeurt als je deze frequentie verlaagt of verhoogt. Dit omslagmoment markeer je in je content kalender en na weer drie maanden kijk je naar het effect. Kwamen er meer of minder bezoekers op af? Heb je meer of minder reacties, aanvragen, klantcontactmomenten gehad? Door dit ook te borgen in je content kalender ben je eigenlijk continu aan het optimaliseren.

4. Overzicht betekent handen vrijboekenkast
Wat ik heel erg merk, ook bij klanten: doordat ik overzicht heb over de uitingen die er gedurende een bepaalde periode ingepland zijn, heb ik rust in m’n hoofd. En kan ik veel beter om me heen kijken, op zoek naar nog meer mooie content. Ik hoef niet meer dagelijks op zoek naar “iets om te delen” en kan dus wat extra’s doen in mijn dialoog met de doelgroepen. Uit de waan van je eigen dag naar de waan van de dag van die mensen waar het echt om gaat.

Hoe maak je zelf een content kalender?

Ik kan het gebruik van een content kalender iedereen aanraden. En het is makkelijk om mee te beginnen.

Een stappenplan:

Begin bij het begin
Zorg voor een stevige basis voor je content kalender door even stil te staan bij je content strategie. Stilstaan bij strategie klinkt als veel en ingewikkeld werk, maar dat hoeft niet. De basics ken je vaak al gewoon. Deze vertaal je naar heldere standpunten op 1 of 2 A-4. Die kun je op ieder moment weer herzien, maar het geeft je houvast.

Wat ik altijd doe?publiek
– In steekwoorden beschrijf ik de belangrijkste doelstelling van de content. Dat mogen er ook meer zijn. Bijvoorbeeld: interactie, actie, informatie, emotie. Denk bij het formuleren steeds: “wat kom ik brengen” en niet: “wat kom ik halen”.

– Ook in steekwoorden: de doelgroepen. Het publiek. En hun wens.

– Dan benoem ik “content pijlers”. Die probeer ik te beperken tot vier. Eigenlijk zijn het een soort abstracte thema’s, gekoppeld aan de doelstellingen en doelgroepen. Dit dwingt me om scherp te zijn op welke verhalen er naar buiten gaan en hierin keuzes te maken, maar ook aanknopingspunten te vinden. Je kunt deze naar verloop van tijd ook herzien en inwisselen. Een voorbeeld voor MoedersinGroningen.nl-> Doen, Vermaak, Leren, Community.

– Ik breng de kanalen die ik wil inzetten in kaart.

Dit vat ik dus samen op 1 of 2 A-4tjes, het liefst een beetje leuk opgemaakt en bij voorkeur hangt dit altijd in het zicht. Grijp ik namelijk nooit meer mis als het gaat om de strategie.

Kies een tool
Wat wil je gebruiken om je content kalender mee te maken? Neem hierbij mee of er meerdere mensen in samen moeten werken of dat het bestand alleen voor jou toegankelijk is. Er zijn verschillende downloads beschikbaar met mooi opgemaakte sjablonen (Google maar eens).

Zelf werk ik eigenlijk altijd met Google Docs. Een saai spreadsheet bestand (eigenlijk gewoon Excel), maar heel effectief. Ik kan het makkelijk delen met klanten, alle revisies worden opgeslagen en het geeft me de vrijheid om de kalenders in te richten op maat.

Kies je kolommen
In mijn basic content kalender staan altijd: datum, dag, bijzonderheden, uiting, doel, doelgroep, kanalen, actiepunten en ‘wie’. In die volgorde. Je kunt dit natuurlijk inrichten naar eigen wens. Als je alleen zelf werkt met de content kalender, is de kolom “wie” wat overbodig. Ben je net gestart met je content strategie? Dan is de kolom “pijler” handig; zo geef je jezelf een geheugensteuntje voor wat betreft je gekozen content pijlers.

Bijzonderheden geef ik altijd een opvallende kleur, gedane zaken maak ik groen, actiepunten rood.

Vullen!

Data, dagenbeach
Nu begint het leuke gedeelte eigenlijk pas :). Vul de data en de dagen in (in spreadsheets kun je door rechtsonder in een cel het blokje naar beneden te slepen een hele kolom automatisch aanvullen, minuutje werk dus). Vul ook de bijzonderheden in. Dat zijn bijvoorbeeld feestdagen als Kerst, Pasen, Nieuwjaar, maar ook de vakanties. In vakanties wordt er namelijk vaak minder gewerkt, dus dat is goed om rekening mee te houden.

Bijzonderheden
Bedenk ook welke momenten voor jouw organisatie interessant zijn. Voor een aantal van mijn klanten zijn dat bijvoorbeeld momenten ingegeven door de belastingdienst; het indienen van aangiftes. Maar het kunnen ook goed (lokale) events zijn die plaatsvinden, televisie-uitzendingen en verwachte publicaties die iets met jouw content pijlers te maken hebben of zaken die op een bepaald moment op een politieke rol staan, bijvoorbeeld. Heel persoonlijk dus. Durf breder te kijken dan alleen je eigen activiteiten, let er wel op dat je het niet te ver van je af zoekt.

Doelen/pijlers
Vul nu de doelen en/of pijlers in. Dit is even puzzelen. Zorg voor een goede balans: roep bijvoorbeeld niet elke dag alleen maar op tot actie. Remember: wat kom je brengen, niet wat kom je halen. Voor mij werkt het altijd fijn een soort regelmaat aan te brengen, maar dat hoeft niet per se.

Doelgroepen
Doe hetzelfde voor de doelgroepen. Hoe specifieker doel en doelgroep zijn geformuleerd, hoe mooier je de boodschap kunt laten aansluiten.

soc medKanalen
Kies de kanalen die je wilt inzetten. Ik kort ze altijd af: FB (Facebook), TW (Twitter), PI (Pinterest), IG (Instagram), LI (LinkedIn), MAIL (Mailing) enzovoort. Niet alles hoeft altijd op elk kanaal, liever niet zelfs. Stem je uiting af op elk kanaal.

Uiting
Ja, nu pas de uiting. Want nu heb je pas alle bouwstenen verzameld. Leef je uit en vul de uitingen zo specifiek mogelijk in en, zie boven: stem je uiting af op het kanaal. Facebook is meer beeld georiënteerd, Twitter kent maar een beperkt aantal tekens, op Pinterest hoef je alleen maar iets te laten zien. Probeer of je het voor in ieder geval een maand kan invullen. Idealiter zelfs drie.

KLAAR!
Nu is je content kalender af. Voor sommige uitingen heb je misschien extra input nodig, dat kun je inplannen in de kolom actiepunt. Zo zie je niets meer over het hoofd. Lekker gevoel he? :)

Inplannen van contenttools

Als je wil kun je nu ook alvast beginnen met het inplannen van de content. De meeste Content Management Systemen faciliteren het gepland publiceren van artikelen. Maak daar gebruik van! En gebruik tools als Hootsuite bijvoorbeeld om Tweets alvast in te plannen. Kijk ook eens naar IFTTT: hiermee kun je allerlei online tools aan elkaar koppelen en zo bijvoorbeeld uitingen op twee kanalen tegelijkertijd laten verschijnen.

Wil je niets meer over het hoofd zien als het gaat om je ingeplande content: ik gebruik Wunderlist als todolijstje. Dan zie je per dag wat er gedaan of geplaatst moet worden. Je kunt hiermee eventueel ook samenwerken met teamgenoten. En: gratis!

 

Heb je hier nog vragen over? Neem gerust even contact op!

En: heel erg veel succes!

Oh en ben je nog op zoek naar tools om makkelijk en snel visuele professionele content te kunnen maken, ook als je geen designer bent? Check dan even dit artikel: Iedereen is designer.

 

 

Dit soort verhalen in je mailbox? Kan! Schrijf je in voor de MNKE NWSBRF ;).

 

 

 

 

Hoofdstuk 8: hoe is het nu met…

Hoe is het nu met MNKE? Wat. Een. Avontuur.

Afgelopen maart vond ik mezelf terug bij een echte accountant met op zijn bureau een echte jaarrekening. Een uurtje later nam ik echte sleutels in ontvangst van een echt kantoor. Samen met mijn gloednieuwe, supergoede stagiair. Veel tijd om daar bij stil te staan had ik niet: er moest (mocht!) gewerkt worden.

Dus dan nu maar even wel.

Te huur
Wist ik veel dat ik, toen ik in juni 2014 riep dat ik te huur was, geen seconde meer stil zou zitten. Integendeel: ik hoor mezelf nog zeggen dat ik ook gewoon horeca-ervaring heb en dus “prima achter een bar kan gaan staan als het met de klussen niet wil lopen” als antwoord op de vraag van een bezorgde vriendin of dit allemaal wel goed zou komen. En ik meende het. Ik ben nog nooit te beroerd geweest om te werken en de hypotheek moet worden overgemaakt; dan sta ik ook zeker open voor minder charmante werkzaamheden.

Als je met zo’n instelling dan van zo’n echte accountant hoort dat dit helegaar geen slechte omzet is voor een eenvrouwszaak in prille oprichting geeft dat een bijzonder gevoel. Misschien zelfs wel een beetje trots :).

Vallen, opstaan, doorgaan
Is dit dan één groot jubelverhaal? Nee hoor. Ik beloofde in juni mee te laten lezen met het reilen en zeilen van MNKE; daar horen ook de schaduwkanten bij. Want ik heb in de afgelopen maanden mezelf ook echt regelmatig afgevraagd waar ik in godsnaam mee bezig was. Teruggedacht aan de luxe van loondienst met pauze’s en gratis koffie.

Dat waren vooral de momenten dat ik dingen spannend vond (vrij vaak) of dat ik verdwaalde in administratieve doolhoven (nog vaker).

Want: de vrijheid is heerlijk. Ultiem om zelf alles te kunnen beslissen. om vrij te nemen als er vrij genomen moet worden, om aan niemand verantwoording af te hoeven leggen, om betaald in een joggingbroek met slaaphaar verhalen te kunnen schrijven. Maar die vrijheid komt tegen een prijs. Geen verantwoording af hoeven leggen betekent overal zelf verantwoordelijk voor zijn. Zelf alles kunnen beslissen komt neer op: inderdaad, zelf alles moeten beslissen. Over die joggingbroek heb ik het verder niet.

En dan de fuck ups. Want die waren er ook. Dingen die compleet niet gingen zoals ze waren bedoeld of verwacht. En dan een mea culpa, doorwerken tot 3.00u ‘s nachts, of gratis werk ter compensatie. En niemand om bij te klagen :).

Bij heel hard rennen hoort dat je ook hard kunt vallen. En wie hard durft te rennen, moet daarna ook op durven staan en verder durven gaan.

Nogmaals: Wat. Een. Avontuur
We schrijven bijna een jaar nadat ik riep “ik ben te huur”. Gerend, gevallen en opgestaan. Verdergegaan. En met zoveel plezier. Want ook met m’n gezicht op de keien geniet ik eigenlijk gewoon volop. Het is een ongekend avontuur.

En na dit bijna-jaar durf ik ook wel te zeggen dat er nu een heleboel staat. Ik mag ontzettend leuk werk doen voor mooie klanten. Krijg overal een kijkje in de keuken; heel waardevol en leerzaam. Ik word blij van wat ik mag maken, klanten zijn blij met wat ik maak. Waar iets mis gaat, maak ik het goed. Waar iets niet lekker loopt, zoek ik naar beter.

Vanaf 1 mei heb ik een kantoor in De Entrepreneur van waaruit ik en Kim-de-stagiaire bezig zijn met opdrachten voor MNKE, maar ook werken aan MoedersinGroningen.nl en ZwangerinGroningen.nl gaan lanceren in mei.

Ik ben nog lang niet klaar, ook. Dus dit is zeker niet het laatste hoofdstuk. Er is nog zoveel te doen en zoveel te leren.

Doodeng. En fantastisch tegelijk.

 

Oh: en mede mogelijk gemaakt door de niet aflatende steun van Marc, Lisanne, MoedersinGroningen.nl crew, Kim-de-Stagiaire, Eefke, alle online en offline supporters, de waardevolle referenten en alle MNKE klanten die zo snel zoveel vertrouwen toonden. DANK! 

old typewriter phone
Uitrusting voor op mijn nieuwe kantoor ;)

theFactor.e & MNKE

the factor eTheFactor.e: full service internetbureau uit Groningen met een vestiging in Amsterdam. Uiteraard volg ik ze al jaren; ze zijn een belangrijke speler in internetland.

En dat internetland, daar voel ik me nog steeds thuis. Dus toen ze bij theFactor.e vroegen of ik bij wilde dragen aan hun marketing, hoefde ik daar eigenlijk niet over na te denken. In de twee gesprekken die ik daar ter voorbereiding heb gevoerd werd me al snel duidelijk dat er pareltjes aan verhalen liggen. En daar houd ik van.

Met een groot en gedreven team, met klanten als Zwitserleven, Delta Lloyd, UMC Utrecht, Eriba en nog vele andere mooie namen en een kantoor-om-in-te-verdwalen zie ik er ontzettend naar uit aan de slag te gaan.

Vanaf morgen begint onze samenwerking officieel: om 9.00 schuif ik aan bij hun meeting. En ga ik aan de slag.

Zin in & wordt vervolgd!

Walk for Life: lopen & rennen voor het goede doel. En iedereen kan meedoen.

De Walk for Life; een bijzonder event met een bijzondere geschiedenis. Op 25 april aanstaande wordt dit recreatief wandel- en loopevenement voor de elfde keer georganiseerd. De opbrengsten gaan naar het UMCG Kanker Researchfonds. In 2014 werd er €24.000 bij elkaar gelopen. Inschrijven kan nu al! En het mooie is: iedereen kan meedoen.

Marga & Bob: bijzondere initiatiefnemers
Marga en Bob zijn pas net een jaar bij elkaar als Bob ziek wordt: een ernstige vorm van leukemie. Hand in hand zetten ze samen alles op alles om beter te worden. Om te overleven. En dat lukt.

Tijdens dit proces worden ze geconfronteerd met alle facetten van kanker. En ook hoe de voorzieningen voor jongvolwassenen op sommige gebieden tekort schieten. Ze zien jongens en meisjes van net achttien buiten de boot vallen; geen kinderarts, maar behandelingen tussen de volwassenen. Ze zien andere jongeren in de bloei van hun leven niet alleen maar moeten vechten om beter te worden, maar daarna ook strijd moeten voeren om hun leven weer op te bouwen. Eenmaal kanker is altijd patiënt, ondervindt ook Bob zelf.

Ze willen iets doen. En besluiten tot het opzetten van de Walk for Life. Samen met een groot team vrijwilligers.

Over Walk for Life
Walk for Life is uniek omdat iedereen kan meedoen. Kinderen, volwassenen, ziek of gezond. Wandelen mag, rennen ook, zelfs in een rolstoel kun je meedoen. De routes lopen rond het natuurgebied bij het Paterswoldsemeer. De opbrengsten komen ten goede aan kankeronderzoek met een focus op die jongvolwassenen die nog zo in de bloei van hun leven staan en waar weinig voorzieningen voor zijn.

Walk for Life zonder Bob
Marga en Bob maakten van de Walk for Life jaar na jaar een mooie ervaring voor iedereen die meedeed en zamelden bovendien erg veel geld in voor onderzoek naar kanker. Met de gezondheid van Bob ging het lange tijd goed. De jaarlijkse controles waren spannend, maar verliepen meestal probleemloos.

En dan is het mis. Goed mis. De leukemie is terug en Bob overlijdt al binnen vier weken na dit nieuws. Marga blijft in ongeloof achter. Ze waren zo positief geweest, ze hadden zo hard gevochten. En ineens is Bob weg.

Marga zet alles op alles om de Walk for Life te kunnen blijven organiseren. Juist als eerbetoon aan haar overleden man. Want, zo zegt ze: “Opgeven is geen optie”. En zo is het.

Schrijf je ook in voor de Walk for Life op 25 april 2015!

Walk for Life & MNKE
Oud collega Brenda van de Wal mailt me: we hebben een klus en we vinden het ook echt wat voor jou, help je mee? Brenda werkt bij Dizain en Dizain zet zich vrijwillig in voor de marketing-en communicatie rondom de Walk for Life. Ze vragen of ik verhalen kan maken en die kan omzetten in webteksten, flyerteksten en social media uitingen. Hier hoef ik niet lang over na te denken. Uiteraard zet ik me ook vrijwillig in.

Een week later zit ik met Marga Timmerman om haar te interviewen. Het duurt niet heel erg lang voordat er over onze beide wangen tranen biggelen. Een indrukwekkend verhaal heeft ze. En we herkennen elkaar in de kleine dingetjes waar je mee geconfronteerd wordt als je te maken hebt met rouw en verlies.

De Walk for Life verdient veel inschrijvingen. Om geld in te zamelen. En om Bob. Dus ook om Marga.

Schrijf je in!

flyer walk for life
Flyer van Walk for Life met tekst van MNKE.

Opgeven is geen optie

Het is de herfst van 2000. Marga en Bob kennen elkaar net een jaar, zijn tot over hun oren verliefd en maken prachtige toekomstplannen. Samen. Vol vertrouwen. Maar dan wordt Bob moe. En krijgt hij vreemde blauwe plekken die niet meer goed weggaan. Van de een op andere dag verandert hun sprookje in een nachtmerrie. Want Bob heeft leukemie.

Samen sterk
Er wordt gelijk actie ondernomen. Beenmergpuncties, bloedonderzoeken, scans. De leukemie van Bob blijkt een uiterst agressieve soort, dus ze hebben geen tijd te verliezen. Er volgt een reeks van intensieve chemo’s. En na de eerste schrik en paniek zijn Marga en Bob vastbesloten: ze gaan ervoor, die kanker moet weg. Ze zijn nog lang niet klaar met elkaar en met het leven. Hun relatie wordt in korte tijd enorm intens; ze worden maatjes voor het leven door dit gezamenlijke doel. Samen sterk houdt ze op de been.

Het is een ongelooflijke moeilijke tijd met veel onzekerheid. Bob wordt heel erg ziek van de chemo’s en bij iedere tussentijdse uitslag loopt de stress torenhoog op. Ze bestrijden de spanning met zoveel mogelijk positiviteit. Bob gaat niet dood. Dat kan en mag gewoon niet. Ze hebben immers nog zoveel plannen. Bovendien: Marga verloor haar moeder aan kanker. Het lot kan nooit zo cru zijn dat ze nu ook haar man aan dezelfde ziekte verliest.

Eindelijk echt leven, vrij van kanker
Na een jaar van ziekenhuis in-en-uit, chemotherapie en ontelbare onderzoeken, krijgt het stel goed nieuws: de leukemie is weg. Bob is genezen. De champagne wordt ontkurkt, er komt taart op tafel. Vrienden en familie vieren dit goede nieuws mee. Eindelijk kunnen Bob en Marga verder met hun mooie plannen. Echt leven. Vrij van kanker.

Maar wat is echt leven, vrij van kanker? Het valt hen zwaar. De onzichtbare wonden die de leukemie heeft achtergelaten zijn niet mals: het vertrouwen in hun leven is onherstelbaar beschadigd. De angst voor terugkeer van de kanker is er elke minuut van de dag. Ze hebben verlies op de loer voelen liggen, het was zo dichtbij.

En dan waren er nog de praktische zaken waar ze tegenaan liepen. Vooral Bob werd geconfronteerd met de sociale en maatschappelijke keerzijden van ex-kankerpatiënt zijn. Genezen zijn klonk zo mooi, dan was het dus ook tijd om verder te gaan en ‘weer normaal te doen’. Terwijl het ziek zijn nog in alles zo ontzettend aanwezig was. Letterlijk, ook: kanker is nooit helemaal weg. Het wordt koest gehouden en uitgeschakeld- hopelijk zo lang mogelijk. Maar echt weg is het dus nooit, zo hadden de artsen uitgelegd.

Eén keer kanker is een leven lang kanker
Ook de bureaucratie die de stempel ‘ex-kanker’ met zich meebracht bleek ingewikkeld: het woord ‘genezen’ betekent niet veel voor verzekeraars, hypotheekverstrekkers en andere instanties. Eenmaal een diagnose bleek voor het leven getekend. Bob had een enorme strijd geleverd om beter te worden. Hij had alles gegeven, alles gedaan. Maar hij was nog niet klaar; één keer kanker is een leven lang kanker.

Marga en Bob laten zich wederom niet uit het veld slaan. Ze zien hun tijd samen als een cadeau en willen dat niet laten overschaduwen door instanties of sociale misverstanden. Daar waar het echt moet, strijden ze samen. Altijd hand in hand. Maar ze proberen vooral zoveel mogelijk te genieten.

Toch laat de onmacht ze niet los: hoe kan het dat de maatschappelijke structuur zo slecht is ingericht op jonge mensen met kanker? Waarom zijn er zo weinig voorzieningen? Ze hebben veel leed gezien tijdens hun verblijven in het ziekenhuis. Jongeren van 19 worden behandeld als volwassene, ze zijn immers de 18 gepasseerd. Ze krijgen geen speciale kinderarts, bijvoorbeeld. Voor hun ouders is er geen Ronald McDonald huis zodat ze bij hun kind in de buurt kunnen blijven,  dat moeten ze zelf betalen. En er is geen gespecialiseerde begeleiding voor deze net-geen-kinderen meer nadat ze ‘genezen’ zijn. Terwijl dat zo hard nodig is: zij worden in de bloei van hun leven geconfronteerd met verlies, sterfelijkheid en ontzettend nare behandelingen. Ze zijn hun leven aan het opbouwen en zien gedurende een flinke tijd vervolgens alleen maar afbraak. En moeten daarna, als ze geluk hebben tenminste, weer ‘gewoon’  verder. Een onnoemelijk zware taak. Marga en Bob weten dat; zij waren weliswaar iets ouder, maar bouwden pas net samen iets op. En ook dat werd bruut verstoord.

Het stel wilde wat doen. Juist voor deze groep, want daar was nog weinig aandacht voor. En ze identificeerden zich enorm met de problematiek waar ze mee werden geconfronteerd, daar hadden ze immers zelf ook mee te maken.

Walk for Life
Er werd contact gelegd met het UMCG en het grote netwerk van Bob en Marga werd ingeschakeld: wat was een goede manier om deze vergeten groep te kunnen helpen? Ze besloten tot een positief, sportief evenement: de Walk for Life. Een loopparcours rondom hun geliefde Paterswoldsemeer waaraan iedereen kon meedoen en waarbij gezamenlijkheid centraal zou staan. Het “samen doen” had Marga en Bob immers ook door hun zware periode heen geholpen.

Met het evenement konden deelnemers en sponsoren geld inzamelen voor het UMCG Kanker Research Fonds.

Er werd een team van vrijwilligers opgetuigd en Marga en Bob legden samen met hen ziel en zaligheid in het organiseren van deze bijzondere run. De laatste Walk for Life leverde €24.000 op.

Pas toen het echt zover was, werd het een mogelijkheid
Langzaam maar zeker en mede door de organisatie van dit evenement, normaliseerde het leven van Marga en Bob enigszins. De angst bij beiden blijft en de jaarlijkse controles in het ziekenhuis zijn elke keer weer spannend. Goed nieuws wordt altijd gevierd met champagne en taart, minder goed nieuws gaan ze te lijf met hun positiviteit. Elf jaar lang gaat het goed met Bob.

En dan is het ineens helemaal mis. In de zomer van 2012 laten de uitslagen van zo’n jaarlijkse controle zien dat de leukemie weer terug is. Het nieuws slaat in als een bom. En toch laten beiden zich niet kennen: ook deze hobbel gaan ze nemen. Samen. Gedreven door positiviteit en hun liefde voor elkaar, voor het leven. Bob ging ook nu niet dood, besloten ze.

Maar Bob ging wel dood. Bijna zomaar: binnen vier weken na de slechte uitslag overleed hij in Marga’s armen. De leukemie had hem deze keer in een wurggreep gehad en niet meer losgelaten. Ze hadden het allebei ergens wel aangevoeld, maar niet willen geloven. Pas toen het echt zover was, werd het een mogelijkheid.

Verder zonder Bob
Marga blijft beduusd en alleen achter. Voor haar breekt een zware periode aan. Verder zonder Bob; ze kan het niet geloven. Haar maatje, haar liefde, haar levensgeluk. Ze brengt veel tijd door met waterstaren: de golfjes van het Paterswoldsemeer maken haar rustiger. Haar balkon kijkt er op uit en zij en Bob hadden altijd samen gekeken. Maar er zijn veel momenten waarop zelfs die golfjes geen uitkomst meer bieden voor haar verdriet. Alles doet pijn. Vooral de herinneringen. Want dat wat was, komt nooit meer terug.

Toch gaat Marga door. Want: “Opgeven is geen optie”. Bob wilde leven, niets liever dan dat. Haar moeder ook. Dus Marga leeft en haalt daar alles uit wat ze kan. Als eerbetoon aan haar man en moeder.

Dat eerbetoon hield voor haar ook in dat ze de Walk for Life zou blijven organiseren. Ook zonder Bob. Geen gemakkelijke opgave: hij had een belangrijke rol in de organisatie en die moest nu worden opgevangen. Met behulp van de vrijwilligers en coördinatoren lukte dit.

De Walk for Life zonder Bob zou niet moeten mogen. En toch is het zo. Niet meer met Bob, maar wel in de geest van Bob. En ook voor Bob.

Marga is vastbesloten de Walk for Life jaar na jaar te blijven organiseren en zo meer aandacht te vragen voor jongvolwassenen met kanker. En vooral: geld in te zamelen voor deze groep. En dat is voor iedereen belangrijk, want kanker kent een gemene vorm van willekeur. Wat Bob en Marga gebeurde, gebeurt elke dag. En kan iedereen gebeuren.

En juist daarom pleit Marga met alles wat ze heeft, elke dag, voor: leven. Nu. Voor het te laat is.

Content voor UNO Bedrijfsadviseurs – in samenwerking met Nordique

Schermafbeelding 2015-03-03 om 11.04.52UNO Bedrijfsadviseurs heeft zich gespecialiseerd in het begeleiden van ondernemers die te maken krijgen met bijzondere bedrijfssituaties. En de meeste ondernemers krijgen daar vroeg of laat mee te maken. Dit kan natuurlijk een positieve situatie zijn: het realiseren van groeiplannen of het aankopen van een bedrijf, bijvoorbeeld. Maar ook bij de wat minder rooskleurige scenario’s als liquiditeitsproblematiek of een faillissement, staat UNO klaar.

Ze kiezen bewust voor een eerlijke, onafhankelijke en persoonlijke aanpak met veel respect voor de ondernemer. Niet beslissen vóór de ondernemer, maar mèt de ondernemer, want het gaat vaak om hun levenswerk.

Hun website droeg dat naar eigen zeggen nog niet genoeg uit. UNO wilde een meer conversiegericht website met content centraal. Internetbureau Nordique ontwierp de online strategie en bouwde vervolgens de website. Nordique gaat voor resultaat, dus werd er een conversiegerichte website gemaakt met een moderne, rustige look and feel en veel aandacht voor verhalen. Want niets converteert zo goed als uitstekende content, toch? :)

Die content mocht MNKE maken.

Aanpak: beginnen bij het begin
Na een uitgebreide strategische briefing van Nordique en een kennismaking met de mensen van UNO, werd al snel duidelijk dat de toon echt anders mocht. Persoonlijker, dichter bij de ondernemer en duidelijker in de uitleg van lastige zaken. Ook wilden ze heel graag een meer verhalende vorm voor hun cases.

De wensen voor de nieuwe toon werden vastgelegd in een zogenaamde leidraad. In een leidraad staat kort samengevat met welke overwegingen er keuzes zijn gemaakt voor tone of voice, aanspreekvormen en uitspreekvormen. En worden deze punt voor punt vastgelegd. Dat is vooral voor UNO handig: zo kunnen ze later ook zelf makkelijk cases en andere content maken en blijft deze gegarandeerd in dezelfde stijl als de rest van de website.

Spoedcursus bijzondere bedrijfssituaties
De volgende stap? Inlezen, inlezen, inlezen! De materie rondom bijzondere bedrijfssituaties is vrij complex. Dat goed kunnen verwoorden betekende goed onderzoek. Niet alleen door al het aangeleverde materiaal van UNO door te nemen, maar ook door verder te kijken: de concurrentie onderzoeken, vaktermen opzoeken en cases lezen over gerelateerde situaties. Leerzaam!

Content & content kalender
Door een goede briefing, de hoge kwaliteit van aangeleverde teksten en een grondig vooronderzoek, konden de teksten snel worden gemaakt. Gelijk geplaatst in de website (dus geen gedoe met verschillende feedbackversies in Word) en meteen geoptimaliseerd voor zoekmachines.

De nieuwe toon was even wennen, maar werd goed ontvangen. Helemaal in combinatie met de nieuwe stijl van de website kwam er een mooi, compleet en passend plaatje tot stand.

MNKE heeft vervolgens een content kalender opgeleverd als basis voor UNO om zo ook na de oplevering van de website het maken en plaatsen van nieuwe content te borgen.

Fijne samenwerking, mooi resultaat
Ik ben er heel erg van overtuigd dat de mooiste resultaten voort komen uit fijne samenwerkingen. Soepel kunnen communiceren, goed van elkaar snappen wat de bedoeling is en vooral: een gezamenlijk gedragen passie voor het realiseren van dat mooie resultaat. In deze case waren alle ingrediënten aanwezig.

Tot slot: een mooi compliment van Kyra Weaver, Business Analist & Marketeer bij UNO Bedrijfsadviseurs:

“Minke weet als geen ander de kern te destilleren uit complexe en specialistische tekst om daar vervolgens een mooi verhaal van te maken, wat goed resoneert met de beoogde lezer. Content marketing kan een geheimzinnig vakgebied zijn, maar met Minke’s scherpe en creatieve ideeën zijn wij een heel eind op weg geholpen!”

Het resultaat kun je bekijken op www.uno-advies.nl.

Nordique schreef ook een artikel over deze samenwerking.

UNO bedrijfsadviseurs  meer dan twintig jaar ervaring