tedxgroningen

Speaker @ TEDxGroningen | Wauw

Maanden moest ik geheim houden dat ik gister mocht spreken op TEDxGroningen. En wat een fantastische ervaring was dat.

Allereerst: wat een fantastisch event is dat! Volledig draaiend op vrijwilligers en gulle partners, volle passie en inzet van iedereen, supersterk georganiseerd en bovendien: ontzettend inspirerend. TEDxGroningen kent niet voor niets meer aanmeldingen dan plekken. En wat een mooi, warm, divers publiek was er gister aanwezig. Dikke complimenten.

Melissa vroeg mij al een tijd geleden of ik niet iets wilde doen aldaar. Natuurlijk, zei ik. Ik begreep alleen niet direct dat het de bedoeling was dat ik spreker zou zijn. Een intermezzo, een columnpje, een kort verhaal; dat dacht ik. Toen dat misverstand uit de wereld was, ben ik als een gek gaan schrijven.

Voor jullie beeld; de meeste columns en korte verhalen die ik schrijf, schrijf ik snel. Ik neem een snoekduik in de emotie, schrijf het op en sluit het af. Dat kon nu niet. Drie maanden lang droeg ik met me mee wat ik wilde vertellen, met welke woorden en welke boodschap. Ik puzzelde, schreef en schrapte. Melissa was een fantastische coach gedurende dit proces, ze daagde me uit op precies de goede manier. Met als resultaat een verhaal over wat ik leerde van verlies en wat een legacy of life is. Het was een indringend, maar heel erg mooi proces om dit te schrijven.

Maar goed. Schrijven is één ding. Een podium opstappen en dat verhaal vertellen aan een 400-koppig publiek is van een heel andere orde. Dat is gewoon doodeng. En fantastisch tegelijk. Wat een geschenk uit de hemel was het dan ook dat ik ‘s ochtends nog even mocht sparren met Barbara Rogoski. Wat een magisch mens en wat heeft zij in minder dan tien minuten een hoop gedaan voor mij en mijn verhaal.

Ik ben goed met woorden, maar omschrijven wat er gebeurde gedurende die zes minuten op dat podium, lukt me niet goed. De uren daarvoor was ik nauwelijks aanspreekbaar. De minuten daarvoor zei ik helemaal niets meer. Ik herhaalde en herhaalde en herhaalde mijn talk in mijn hoofd tot ik er van in de war raakte en uit pure nood maar focuste op een e-mailnieuwsbrief van een bekend warenhuis.

Blij was ik dan ook met de geluidsjongen die wat onthand voor me stond met zijn zender + headset, nodig om verstaanbaar te zijn op het podium. “Uh, heb je ook iets waar ik de zender aan vast kan maken?” Ik had over veel dingen nagedacht. Niet dat een jurk met een jasje problemen op zou leveren, zendervastmaak-wise. “Mijn panty, toch?” Nu ben ik niet van het soort dat te pas en te onpas jurkjes omhoog trekt, maar ik zag geen andere mogelijkheden. En zo stond ik een minuut voor ik op moest half ontkleed in de coulissen. Die toestand brak gelukkig een gedeelte van mijn zenuwen en dat was, zeg maar, nogal welkom.

En daar ging ik dan. Maanden van voorbereiding, uren werk, honderden keren oefenen. Veel mensen in de zaal die ik kende, mijn vriendje op de eerste rij, maar zoveel mensen die ik niet kende. En het lukte. Goddank. Ik viel niet flauw, ik verloor geen tekst. Het lukte.

De reacties, mensen. De reacties raken me zo. Wildvreemden kwamen naar me toe om te vertellen hoe ze het hadden ervaren. Ze deelden hun eigen ervaringen met verlies. En daar ben ik zo blij mee.

Een van de darlings die ik moest killen in het schrijfproces was namelijk die van: deel je verdriet. Ik vind echt dat we het veel te weinig hebben over wat we zijn verloren en hoe dat voelt. Missen voelt als heimwee, verlies laat leegte achter. En ik was zo blij dat ik, zonder het zo te benoemen, toch mensen had geïnspireerd hun verlies, verdriet te delen. Blijf dat vooral doen.

Ik vond het een heel erg bijzondere ervaring. Ik vond het een eer dat ik daar mocht staan. En ik bloos bij de reacties die ik teruglees.

De talk is binnenkort online te bekijken. Zodra dat het geval is, laat ik het natuurlijk weten. Tot die tijd hebben we gelukkig de foto’s nog :).

tedxgroningen
Dank je, Syll, voor deze foto.

 

En ook nog: dank je Melissa voor dit mooie event, je coaching en deze fantastische ervaring. 
Dank je Marc, voor het dealen met de pre-talk tantrums en voor dat ik 25768 keer op je mocht oefenen :).
Dank je Lieke & Wieke voor jullie mooie support en het bewaren van dit geheim.
Thank you Barbara for your last minute coaching, really valuable.
En echt iedereen die me op welke manier dan ook hielp (you know who you are): BEDANKT!
En, en, en: ontzettend bedankt voor alle mooie reacties!

 

 

Een marketingbudget is iets om zuinig op te zijn

werkplekpolaroidLaat ik beginnen met benoemen dat ik niet vies ben van geld verdienen. Echt niet. Ik ben alleen wel zuinig op hoe ik geld verdien. Ook op hoe ik het uitgeef, trouwens. En dat mogen meer mensen doen.

 

 


Bedrijven: let op hoe uw (extern belegde) marketinggeld wordt uitgegeven. 

Een tijdje geleden kreeg ik een mail van een vriendelijke jongeman. Hij wilde een samenwerking onderzoeken tussen mijn verhalen op ziejemorgen.nl en verschillende (uitvaart)verzekeraars. Op zich niet een hele gekke gedachte: op ziejemorgen.nl schrijf ik veel over leven, maar ook over dood en rouw. Qua thematiek zag ik de raakvlakken. Ik vroeg hem wat zijn voorstel was.

Hij stelde voor dat ik informatieve stukken zou maken met linkjes naar de websites van een aantal grote verzekeraars. Daarop noemde ik dat ziejemorgen.nl een persoonlijk blog is met persoonlijke verhalen en dat informatieve content daar niet op zijn plaats zou zijn. Vergelijk het met een printadvertentie in een mooie roman; werkt storend, vind ik. Vervolgens bood ik hem aan dat dit concept wel goed zou passen op een van mijn andere titels, bijvoorbeeld MoedersinGroningen.nl.

Haarscheurtje
En daar kwam het eerste haarscheurtje in de marketingstrategie bloot te liggen: hij dacht dat zijn opdrachtgevers die website te regionaal zouden vinden. Even tussen ons: Ziejemorgen.nl heeft rond de 300 bezoeken per maand. MoedersinGroningen.nl tussen de 9.000 & 10.000 bezoeken uit een enorm gedefinieerde niche: jonge ouders. De bezoeken komen overigens vanuit heel Nederland. Oftewel: ik zou wel weten waar ik zelf liever mijn zuurverdiende marketingeuro’s in zou willen steken als ik uitvaartverzekeraar was. Maar dat zei ik niet.

Geloofwaardigheid verkoop ik niet
Toen werd het wat ingewikkelder. Hij liet me een aantal voorbeelden zien van content zoals hij het voor zich zag. Zonder gekheid: ik schrok nogal. Ik las een brief van een vrouw aan haar overleden moeder. Een intiem stuk. En midden in dat intieme stuk struikelde ik over het woordje ‘uitvaart’. Onderstreept; met een link naar een grote uitvaartverzekeraar. Ik vroeg me af of de schrijfster van dat stuk schreef aan haar overleden moeder of aan de uitvaartverzekeraar. En die geloofwaardigheid vind ik voor mezelf en mijn verhalen veel te kostbaar om te verkopen.

Linkjes kopen
Ik weet wel wat er aan de hand is; de club van deze jongeman wordt ingehuurd voor het optimaliseren van zoekmachinemarketing. En voor zoekmachinemarketing is het waardevol om veel inkomende linkjes te hebben met belangrijke steekwoorden. Linkjes met het woordje ‘uitvaart’ naar de website van een uitvaartverzekeraar, vergroten de kans dat deze uitvaartverzekeraar hoger scoort in Google. Helemaal als de website waarvandaan gelinkt wordt een populaire website is. Dus proberen ze daar met man en macht linkjes te kopen.

Geeft niks. Mag van mij. Maar: dit kan beter. Want waarom zouden we ons online publiek willen vermoeien met stukken content die alleen maar om een linkje wordt geschreven? Is dat er niet al veel te veel? Kunnen wij als marketeers (en als opdrachtgevers!) niet kijken naar echte waarde? Ik geloof dat marketingbudget slimmer en mooier ingezet kan worden.

Hoe dan?
In algemene zin gesproken: door echt waarde toe te voegen. En dan mag je van mij best af en toe een bannercampagne de wereld ingooien, deze hebben soms ook gewoon effect. En, klopt: zoekmachinemarketing kan heel belangrijk zijn. Probeer ook vooral van alles uit op Facebook, Twitter en wat mij betreft kijk je wat een advertentie in het lokale bokkenblaadje je oplevert. Er kan van alles. Dat doe ik zelf ook. Maar onthoud deze regel: begin bij een goed verhaal. En kies dan hoe je het de wereld in helpt. Linkjes scoren vind ik persoonlijk geen goed verhaal.

De uitdaging voor uitvaartverzekeraars
Om bij dit voorbeeld te blijven: ik daag de marketeers van grote uitvaartverzekeraars uit om samen te werken vanuit mooie verhalen. Adopteer er één op mijn site. Of, liever nog: laat me mijn verhalen over leven, dood, rouw en andere grote en kleine dingetjes uit het leven bundelen en geef het gratis aan je klanten. Vind ik niet erg, want ik schrijf graag en ik schrijf toch wel. Ik maak als uitvaartervaringsexpert ook graag echte, waardevolle content over de dingen waar je tegenaan loopt bij het regelen van iets dergelijks. Je kan met mij alle kanten op. Want, nogmaals: ik ben niet vies van geld verdienen, ik ben wel zuinig op hoe ik dat verdien. En als jullie zuinig zijn op het uitgeven van jullie geld, dan is dit volgens mij een mooie combi.

Marketing, mensen, gaat om raken. En we hebben alle mogelijkheden om mensen authentiek en met goede bedoelingen te raken. Om een verhaal over te brengen. Zullen we dat dan alsjeblieft gaan doen? Nu?

 

VH coaching & advies: kort en bondig

logo-vh-coaching-advies-kleinVia Bart Bleeker van RTRN kwam ik in contact met Geertje van Houten van VH coaching & advies. Bart had een mooie website voor haar ontworpen, voor de teksten zocht ze nog iemand.

Geertje was al een tijdje zelfstandig ondernemer en vond het nu tijd voor een professionele webpresence voor haar coaching- en adviesbureau. En dat wilde ze anders dan anders. Geen ellenlange teksten over dienstverlening in grijszwart, maar een heldere, opvallende, no-nonsense website. Dat betekende een hoop darlings killen tijdens het schrijven, want korte teksten lijken misschien makkelijk, ze zijn het absoluut niet. Waardevolle informatie vatten in zo min mogelijk woorden is een uitdaging.

En zo maakte ik kennis met de wereld van de mobiliteitstrajecten. Ofwel: medewerkers van bedrijven die moeten in- uit of doorstromen bij reorganisaties, bijvoorbeeld. Want dat zijn de belangrijkste projecten voor VH coaching & advies. Daarnaast biedt Geertje in samenwerking met organisaties individuele coachingstrajecten aan en geeft ze workshops op het gebied van onder andere solliciteren. We hebben uitgebreid gesproken over waarom Geertje is begonnen met haar bedrijf, welke projecten ze het liefst doet en hoe haar werkwijze is. Want ook (en juist!) voor korte stukken tekst is het enorm belangrijk goed te weten waar je over schrijft.

De teksten zijn te bewonderen op de website van VH coaching & advies.

Intermezzo: de week van Minke

Voor de nieuwsgierigen onder ons leek het me leuk af en toe eens te delen hoe mijn week verloopt. En afgelopen week was er één van veel rennen en vliegen.

Maandagen probeer ik altijd vrij te houden van afspraken. Dan kan ik een hele dag en avond werken aan tekst en verhalen zonder gestoord te worden of weg te moeten tussendoor. Deze maandag had ik nog wel een kleine spoedbijeenkomst met Hellen van Viven waarvoor ik binnenkort aan de slag ga. Leuke meeting met mooie plannen! Na mijn afspraak lunch ik bij De Uurwerker (tip!) en werk ik wat mail weg. Het einde van de middag staat in het teken van een tekstklus (waarover later meer).

logo-van-hulley-kleinDinsdagochtend spreek ik altijd af bij Van Hulley om nieuwtjes door te nemen en te kijken welke leuke dingen we de wereld in kunnen helpen. Kort, krachtig en altijd gezellig. Na de meeting fiets ik snel naar huis voor een Skype-overleg met een nieuwe opdrachtgever. Ook daarover later meer; een mooie start-up met ambitieuze plannen.
De rest van de middag werk ik mijn to-do lijstje met kleine klusjes af. Ik maak een voorstel voor een boekje, help een website in de lucht en beantwoord mail. Veel mail. Daarna haal ik mijn dochter van school en kopen we samen balletschoentjes. In de avond bereid ik de rest van mijn week voor en stuur ik facturen.

De woensdag heb ik geen afspraken, wel een belangrijke deadline. Ik maak een zogenaamde leidraad. Mooiere benamingen welkom ;). Voor een bedrijf in bedrijfsadvies ga ik teksten maken voor hun nieuwe website. Bij een klus met die opvang waarbij de tone of voice ook wijzigt, maak ik altijd een leiddraaddocument waarin de belangrijkste doelstellingen, doelgroepen en andere relevante informatie wordt samengevat. En vervolgens worden verreikt met aanwijzingen voor de tone of voice en een voorbeeldtekst in die stijl. Handig; ze kunnen dan ook als ik mijn teksten heb opgeleverd makkelijk zelf aan de slag met aanvullingen zonder van de stijl af te wijken. Leuke klus!

bonnetjesNa een paar uur schrijven wandel ik naar de winkel voor een lunch en ga daarna verder met de rest van mijn todo-list. In de avond doe ik mijn BTW aangifte. Mijn dochter had de bonnetjes van juli in 1000 stukjes verknipt, dus ik ben vrij snel klaar :). Tegenwoordig vraagt ze trouwens bij elke winkel om een bonnetje “voor mama’s werk”. Ik prijs met elk bonnetje trouwens het bestaan van Moneybird. Wat een heerlijkheid alles al klaar te hebben staan. Helaas lag de site van de Belastingdienst plat, dus daadwerkelijk indienen kon nog niet. Betalen wel :).

Ik moet nog veel meer doen eigenlijk, maar slapen is ook belangrijk, schijnt. Dus dat gaat voor.

Op de donderdag ga ik gelijk nadat ik mijn dochter naar school heb gebracht naar een afspraak voor MoedersinGroningen.nl op de balletschool van mijn dochter. We hebben een erg leuk gesprek over het ontstaan van de school en hun wensen voor de toekomst. Inspirerend!

Daarna fiets ik naar de Mediacentrale voor een afspraak met Xandra van Pro-Time. Ze vertelt honderduit over haar mooie bedrijf. Hoe het is gegroeid, wat hun ambities zijn en hoe ze werken. Pro-Time heeft dagelijks cameramensen en verslaggevers in het Noorden rondlopen om nieuws te kunnen verslaan in opdracht van onder andere RTL en de NOS. Mooi werk! Ik mag meelunchen en er zijn zelfs kroketten. Fijne middagbesteding dus :).
Na mijn bezoek aan Xandra duik ik nog even de Coffee Company in om wat mail te kunnen versturen. In een kwartier werk ik er een boel weg en race ik snel naar de school van mijn dochter. En daarna zonder dochter naar huis, want ze speelt met een vriendje. Geeft mij de mogelijkheid nog snel een kadootje te kopen voor het verjaardagsfeestje van die avond. Drukke dag, toch kruip ik in de avond nog even achter mijn laptop, er wachten nog wat artikelen die af moeten.

397553_10152748968465622_4742197427562075673_n
Wijntjes bij De Barrel!

Vrijdagochtend komt Hilde van de MoedersinGroningen.nl crew langs en werken we aan de site. We zetten samen wat dingen in gang en nemen nieuwe ideeën door. Daarna snel weer naar school. Terwijl mijn dochter thuis speelt met een vriendje, werk ik wat kleine dingetjes weg. En lees ik een uur lang boekjes voor aan het duo. Daarna haast ik me naar balletles en na balletles is het voor mij tijd om een uurtje of twee te ontspannen; een afspraak met Tabitha van Tabichoice in De Barrel (aanrader! zowel De Barrel als het genoemde gezelschap). Eigenlijk is het de bedoeling om een interview te doen, maar we hebben zoveel te kletsen dat we ons voornemen een nieuwe afspraak te maken.

levenmetZaterdag slaap ik een beetje uit en werk ik de rest van de dag aan mijn column voor Hemelbestormers en een ander verhaal. Dat is nogal een proces, dat schrijven. Mijn gezelschap weet soms niet meer hoe dat het best te verwerken en zoekt naar een handleiding :).

‘s Avonds welverdiende cocktails bij Mr. Mofongo; het meest (en als enige getipt) als goede cocktailbar in Groningen. Maar niet te veel, want zondag is Hemelbestormersdag. Deze zonovergoten zondag breng ik door in de auto en de studio. Het is de week van de Ode aan de Doden. Daar gaat mijn column dan ook over; het herinneren van onze doden. Er komen mooie reacties binnen, dus gelukkig een geslaagd ‘optreden’.

Op de terugweg strijken we nog even neer bij Blushing in Blaricum op het terras. Zondagavond is het vroeg naar bed en op naar de volgende werkweek :). Zin in!

radio2